روایت

به آنان که در انتظارند

و کسی گفت چنین گفت : سفر سنگین است

باد با قافله دیری است که سر سنگین است

گفت : با زخم جگر کاه قدم باید سود

بر نمک پوش ترین راه قدم باید سود

گفت : ره خون جگر می دهد امشب همه را

آب در کاسه سر می دهد امشب همه را

سایه ها گزمه مرگند زبان بربندید

بار – دزدان به کمینند – سبکتر بندید

مقصد آهسته بپرسید ، کسان می شنوند

پَر مگویید که صاحب قفسان می شنوند

گردباد است که پیچیده به خود می خیزد

از پس گردنه کوه احد می خیزد

نه تگرگ است که آتش ز فلک می جوشد

و از این خشک لب رود نمک می جوشد

زنده ها از تف لبسوز عطش دود شده

مرده ها از نفس باد نمک سود شده

دشت سر تا قدم از خون کسان رنگین است

و کسی گفت : چنین گفت سفر سنگین است

 خسته ای گفت که زاریم ، زما درگذرید

هفت سر عائله داریم زما در گذرید

گفت : گفتند و شنیدیم ، گذر پر عسس است

تا نمک سود شدن فاصله یک جیغ رس است

چیست واگرد سفر جز دل سرد آوردن

سر بی دردسر خویش به درد آوردن

پای از این جاده بدزدید که مه در پیش است

فتنه مادر پولاد زره در پیش است

پای از این جاده بدزدید ، سلامت این است

نشنیدید که گفتند سفر سنگین است

و چنان رعد شنیدم که دلیری غرید

نه دلیری ، که از این بادیه شیری غرید

گفت : فریاد رسی گر نبود ما هستیم

نه بترسید ، کسی گر نبود ما هستیم

گفت : ماییم ز سر تا به شکم محو هدف

خنجری داریم بی تیغه و بی دسته به کف

نصف شب خفتن ما پاس دهی های شما

بعد از آن ، پاس دهی های شما ، خفتن ما!!!!! 

و کسی گفت بخسبید فرج نزدیک است

کربلا را بگذارید که حج در پیش است

  RSS