هوالعزیز

ما که هستیم ،

عجب بی پا و دستیم !

     نمی دانم چه بگویم ! واژه ها قادر نیستند عمق فاجعه را نمایش دهند ، نمی  توانند دردهای درون یک ملت اسیر را که همکیشانش را به یاری طلبیده است را از لابه لای لغات واژه نامه ها بیرون کشید ، باید آنجا باشی و ببینی ، باید حس کنی ، کشته شدن عزیزترین کسانت ، گرسنگی و بیماری کودکانت و مرگ ، مرگی تدریجی که تو را در بر خواهد گرفت ، چرا ؟ ساده است ، به دلیل دینت ، نژادت و اعتقادت ، تو میمیری چون متعلق به سرزمینی هستی که دیگران می گویند از آن تو نیست .

     راستش من به جای همه علما ، دولتمردان جهان اسلام و کسانی که توانایی یاری دارند خجالت می کشم . ما مسلمانیم ! البته خودمان اینطور می گوییم . آیا دین ما که حتی برای نوک انگشت و ناخن ما حکم فقهی دارد ، درباره این مسئله فکری نکرده است ، واقعا ً دستور جهاد در دین ما کی به کار می آید ؟ دولتمردان ما کی قرار است کاری انجام دهند ؟ علماء ما کی می خواهند همچون میرزای شیرازی از روی منبر محکوم کردن فرود آیند و مانند میرزا مسیح مجتهد در حفاظت از کیان و ناموس اسلام فتوی صادر کنند ؟ این همه ساده انگاری برای چیست ؟ شما چه جوابی برای پیامبر و ائمه دارید ، که آن رسول رحمت می فرمود : " هرکس فریاد مسلمانی را بشنود که او فریاد می زند ای مسلمانان کمک ! و برای نجاتش کاری نکند ، مسلمان نیست ! " راستش دیگر حالم از این محکوم کردنها و تلفنکاری های حاکمان جهان اسلام به هم می خورد ! اما چه حاصل که غزه همچنان از خون مسلمین رنگین است !

اللهم عجل لولیک الفرج

  RSS