با کمی تاخیر...

همایش هولوکاست در تهران

بایدها و نباید ها     

 پس از نگارش نوشتار سریالی هولوکاست دوستی با من تماس گرفت و از من توضیحات بیشتری خواست . او به من یادآوری کرد که باید معلوم کنم که از نظر من کنفرانس و همایش هولوکاست که چند ماه پیش در تهران برگزار شده بود قابل تایید است ؟ راستش این موضوع هیچ ارتباطی به مطالبی که من در قسمتهای قبلی نوشته ام و در آرشیو موجود  است و همینطور به اعتقاد من راجع به هولوکاست ندارد . اصولا ً بحث تاریخی مطلبی نیست که قرار باشد آن را به دلیل شانتاژهای سیاسی مخفی کنیم ، چراکه اصل در این موضوعات رعایت امانتداری است و تشکیک در هر موضوع تاریخی نیز باید با رعایت همین اصل باشد .

    اما درباره کنفرانس هولوکاست در تهران باید بگویم ، به شخصه از تمامی چنین همایشهایی که برای روشن شدن حقیقت مطرح می شود استقبال می کنم و اصلا ً دلیل نگارش مقالات سریالی هولوکاست در این وبلاگ که به امید خدا ادامه خواهد یافت همپایی با اینچنین مراسمی و برای تنویر افکار عمومی است و صد البته از نظرات موافق و مخالفی که در این باب در بخش نظرات – والبته خالی از فحاشی و توهین است – استقبال کرده ام ، امـــــــــــــــــــــــــــــــا .....

     درست است که من احمدی نژاد را به خاطر صراحتش در بیان دیدگاههای انقلابی ایران در مورد اسرائیل تحسین کرده ام و انعکاس عمل او را در جهان اسلام و در میان توده های مسلمان در بند سراسر دنیا جالب و مفید دیده ام ، ولی قرار نیست هر حرف و یا هر کاری را که او انجام می دهد و یا به نام او انجام می دهند !!! تایید و تمجید کنم  .

     هولوکاست مساله تاریخی است . موافقان و مخالفان آن به شواهد و دلایل خاص خود تکیه می کنند که هر کدام  - صرف نظر از درست و یا غلط بودن آراء – می توانند در برابر هم به مناظره بنشینند و این یکی از علمی ترین روشها برای حل بسیاری از مسائل است . ولی در هیچ مناظره ای برای منکوب کردن و محکوم نمودن طرف مقابل نمی توان و نباید از هر وسیله ممکن استفاده نمود . این کاری است که دین و آئین ما و بزرگان مذهبی ما – مانند علی (ع) دربرابر معاویه – همواره از آن نهی کرده اند و بعلاوه خرد انسانی نیز هرگز پذیرای آن نیست . از طرفی مناظره همواره باید میان دو طرف برگزار شود و نه یک طرف !

     کنفرانس هولوکاست تهران که قرار بود محلی برای روشن شدن مساله تاریخی هولوکاست باشد و قرار بود یکی از بتهای بزرگ صهیونیستها و غرب را که با آن سالهاست ما را می دوشند بشکند ، جایی که قرار بود ما فریاد مبارزه با تروریسم ، نژادپرستی و وحشی گری بلند کنیم ؛ با کمال تاسف به یک پارتی سیاسی تبدیل شد ، جایی که در آن اثری از موافقین هولوکاست نبود – اگر چه اعلام شده بود کشورهای متبوع تجدید نظر طلبان و موافقان هولوکاست به تعداد زیادی از آنها اجازه خروج نداده اند – و در مورد افرادی که جزء مدعوین همایش بودند چهره هایی حضور داشتند که افکار آنها با طبع مسلمانی ما و نیز مخالفت ما با هولوکاست هیچ سنخیتی نداشت . نژادپرستانی مانند دوک ، رهبر تشکیلات کوکلاس کلان ( به اختصار KKS) در ایالات متحده ، که با توحش معروفشان و نژاد پرستی مهوعشان سیاهان نگون بخت را در شبهای خوف انگیز زنده زنده می سوزانند ! راستی حرف ما درباره هولوکاست چه سنخیتی با اندیشه های آقای دوک دارد ؟ مگر ما می خواهیم قرون وسطی و غرب وحشی را در کنفرانسمان تداعی کنیم ؟ ما که دائما ً در تلاشیم تا نژاد پرستی صهیونیستها را اثبات کنیم ، چگونه خود برای نفی نژاد پرستی از نژاد پرستان کمک می گیریم ؟ آیا می توان رد زغال را با زغال پاک کرد ؟

     متاسفانه کنفرانس هولوکاست در تهران را نمی توان ابدا ً یک کنفرانس علمی برای بررسی یک مسئله تاریخی شمرد . خیلی احمقانه است اگر بخواهیم با چنین کارهایی به جنگ بدعتهای تاریخی صهیونیستها برویم ، آن هم با استفاده از چنین میهمانهای بیماری که در سلامت عقل و خرد آنها باید شک کرد . شاید زیباتر بود وقتی نمی توانستیم موافقین هولوکاست را در اختیار داشت باشیم ، با پوزشی محترمانه از برگزاری این همایش عذر بخواهیم و بدین روش پایبندی خود را به اصول فکری و اندیشه انسانی یادآور شویم . من با اینکه خود یکی از مخالفین جدی اتفاق واقعه هولوکاست و صحت تاریخی آن هستم هرگز به خود اجازه نمی دهم سخنان کسی را بدون مطالعه و تامل رد کنم ؛ آیا ما برای نفی واقعه هولوکاست نیازی به چنین اعمال و رفتارها احساس می کنیم ؟ یعنی ما آنقدر دلیل و برهان نداریم که باید به چنین اشخاص و اندیشه هایی آویزان باشیم ؟ آنوقت شاه بیت غزل اینجاست که از همین همایش ضد صهیونیستی ما ، صهیونیستها در سراسر دنیا مشغول بهره برداری می شوند و چه می کنند این لابیهای صهیونیستی !!!! پاسخگوی این سبکسری ها با کیست ؟

معمولا ً زیاد از وقایع ایران مقارن با شکل گیری و پایه گذاری رژیم اشغالگر قدس ، سخنی به میان نمی آید  . در آن سالها ايران  اوضاع بدي را مي گذراند ،انفلاب مشروطه کاملا منحرف شده بود ،دولت بي کفايت قاجار دست اندر کار تاراج و دوشيدن ملت بود. بدتر از همه اينها کشور در معرض حمله اجانب قرار گرفته بود. این دوره همزمان با کشتار و مرگ و میر ساکنان ایران است . مردم گروه گروه در کام مرگ فرو می رفتند و این خود از سیاستهای بریتانیا بود که به تعبیر دکتر محمد قلی مجد خود واقعی ترین هولوکاست قرن بیستم بود ، بد نیست برای معلوم شدن شرایط آنروز ایران از قلم دکتر مجد کمک بگیریم ؛ وی می نویسد : " قحطي بزرگ در زماني اتفاق افتاد که سراسر ايران در اشغال نظامي انگليسي‌ها بود. ولي انگليسي‌ها نه تنها هيچ کاري براي مبارزه با قحطي و کمک به مردم ايران نکردند، بلکه عملکرد آن‌ها اوضاع را وخيم‌تر کرد و سبب مرگ ميليون‌ها نفر از ايرانيان شد. درست در زماني که مردم ايران به‌دليل قحطي نابود مي‌شدند، ارتش بريتانيا مشغول خريد مقادير عظيمي غله و مواد غذايي از بازار ايران بود و با اين کار خود هم افزايش شديد قيمت مواد غذايي را سبب مي‌شد و هم مردم ايران را از اين مواد محروم مي‌کرد. جالب‌تر اين‌که انگليسي‌ها مانع واردات مواد غذايي از آمريکا، هند و بين‌النهرين به ايران شدند. به‌علاوه، در زمان چنين قحطي عظيمي، انگليسي‌ها از پرداخت پول درآمدهاي نفتي ايران استنکاف ورزيدند. چنين اقداماتي را قطعاً بايد جنايت جنگي و جنايت عليه بشريت به‌شمار آورد. هيچ ترديدي نيست که انگليسي‌ها از قحطي و نسل‌کشي به‌عنوان وسيله‌اي براي سلطه بر ايران استفاده مي‌کردند "

     سر آغاز فعاليت صهيونيستها در ايران به اواسط دوره قاجار وعهد ناصرالدين شاه بر ميگردد. ناصرالدين شاه در سفر دوم خود به اروپا با واسطه گري ميرزا ملکم خان با نمايندگان آليانس (واحد آموزشي يهوديان که تحت حمایت مالی روچیلدها قرار داشت )ديدار وتوافق ضمني خود را با تاسيس اين مدارس در ايران اعلام کرد.اين مدارس زير نظر دولت فرانسه قرار داشت.به دنبال اين توافق به سال1896اولين مدرسه از اين نوع در تهران ايجاد شد که بعدها شعبه هايي رادرساير شهرها نظير اصفهان تاسيس گردید. اين مدرسه از کمکهای فراوان انجمن بني اسرائيل فرانسه سود ميبرد وخود را ملزم به پاسخ دادن به بازرسان وزارت وقت ايران  بدون حکم سفارت فرانسه نمي دانست.

     به دنبال صدور اعلاميه بالفور در سال 1917 درايران انجمن همخوقت عبر  براي تقويت زبان عبري يهوديان پديد آمد  . اعضاي نخستين انجمن فوق عبارت بودند از: سليمان کهن صدق ،مرتضي هودايان،نهوراي باروخ،ميرزا داود اهرون؛سليمان حييم (نويسنده فرهنگ انکليسي-فارسي)و... مقارن با اشغال فلسطين توسط انگليسي ها پس ازجنگ جهاني اول گروهي از بازرگان نماهاي يهودي مقيم ايران ضمن جمع آوري پوندهاي طلا از ميان مردم ايران ومنطقه وانتقال آنها به خارج ارزش برابري پول را بالا برده و باعث سقوط قيمت زمين در فلسطين شدند.

از ديگرسو وقوع ماجراهايي نظيرواقعه پائيزشيراز(1910) ودرگيري خيابان سيروس تهران(1904) پاي امريکايي ها وانگليسي ها را در حمايت از يهوديان ايران باز کرد. به لحاظ ديپلماتيک ايران به منتهای ضعف رسيده بود.در آن زمان ايران در قدس کنسولگري نداشت و فقط گاهي ماموراني براي انجام امور اعزام مي شدند.دقيقا" مقارن حضور صهيونيستها در فلسطين سفير ايران در سوريه و فلسطين  عين الملک هويدا ( پدر امیر عباس هویدا و از سران معروف بهائیت )* بود که به واسطه مرکزيت اين فرق  در عکای فلسطين تمام همّ خود را مصروف رفع مشکلات افراد فرقه خود می نمود . وی به ميزان قابل ملاحظه اي از توجه ديپلماتيک ايران به مسئله فلسطين کاست .

---------------------------------------------------------------------------------------------

* اگر فرصتی دست داد در باره هویدا بیشتر سخن خواهیم گفت

دوستان عزیز سلام

     مدتی است که به دلیل گرفتاری نمی توانم مطالب جدید به وبلاگ اضافه کنم  . انشاء الله که عذرم را می پذیرید . اینبار برایتان یک کلیپ فوق العاده برای دانلود کردن قرار می دهم . شما با این کلیپ نه تنها با مختصات مسجدالاقصی و قبه الصخره به طور کامل آشنا می شوید بلکه حوادث ناگوار اخیر را نیز به صورت تصویری و در قالب یک کلیپ فلش مشاهده خواهید کرد . قول می دهم که در اولین فرصت ( به همین زودیها ) با مطالب جدید در خدمتتان باشم

     در ضمن برنامه امضاء اینترنتی اعتراض به تخریب ادامه دارد که امیدوارم ضمن امضاء این موضوع را به دیگر دوستان نیز اطلاع دهید ، لینک در همین صفحه قرار دارد  .

     موفق و مؤید باشید

برای دریافت کلیپ اینجا راکلیک کنید

امضای اعتراض اینترنتی بر علیه تخریب مسجدالاقصی

  RSS